Mustafa Ceceli blijkt muzikaal genie

Voor de tweede keer in Nederland, voor de eerste keer in De Doelen te Rotterdam laat de Turkse rising star Mustafa Ceceli zien hoe veelzijdig hij is. Deze van oorsprong keyboardspeler werd in korte tijd een veelgevraagd arrangeur en besloot vervolgens zijn eigen composities te gaan zingen. Het resultaat hiervan was te zien in de goed gevulde Grote Zaal. Als Sezen Aksu de huidige koningin van de Turkse popmuziek is, is Mustafa Ceceli op dit moment de gedoodverfde kroonprins.

Bekijk foto’s

Na een stevig intro van zijn achtkoppige band wandelt Mustafa Ceceli onder een oorverdovend applaus en loeihard gegil van het vrouwelijke deel van zijn fans het podium op. Tijdens het openingsnummer Dön creëert hij onmiddellijk een sfeer van intimiteit, waarin zijn magnifieke stem, de meeslepende melodie gespeeld door zijn band en de ontelbare oplichtende mobieltjes in de zaal, hand in hand gaan. Voor Ceceli geen opzichtige artiestenkleding, maar een smaakvolle zwart-witte outfit. Geen visuele hoogstandjes met vuurwerk op het toneel; die hebben Ceceli en zijn band niet nodig. Het concert van dit popidool wordt gekenmerkt door hoogwaardige staaltjes van muzikaliteit en virtuositeit, gecombineerd met een perfecte podiumpresentatie.

Ceceli, geflankeerd door twee orkestleden op keyboard, twee gitaristen, twee percussionisten, één backing vocal en één klarinettist, kruipt zelf ook af en toe achter een instrument. Zoals tijdens het nummer Söz veremem (Ik kan je niets beloven), waar hij een fraai stukje pianospel ten gehore brengt. Dat zijn zelfgeschreven, gecomponeerde en gearrangeerde nummers niet alleen romantisch van aard zijn, blijkt uit de song Yarabbi duy sesimi (God, hoor mij aan) en Hastalıkta ve Sağlıkta (In voor- en tegenspoed). Mustafa Ceceli zingt ieder genre met volmaakt gemak; zijn arrangementen zijn telkens van huiveringwekkend goede kwaliteit. Daarnaast zorgt hij voortdurend voor contact met zijn publiek.

Zijn recente hit Eksik (Gemis) ontlokt de zaal al bij de eerste noten een stormachtig applaus. Het poëtische Seni bana yazılmış şarkı zannettim (Ik dacht dat jij een lied bent, voor mij geschreven), waarbij Ceceli zelf op virtuoze manier keyboard speelt, dompelt de zaal onder in een kermisachtige kakafonie van geluid. Er valt geen ontkomen aan, zelfs de achterste rijen en de hoogste balkons roepen Ceceli na. Lof verdient ook de band: de stuk voor stuk topmuzikanten geven met hun professionele sound Ceceli ’s fraaie composities en arrangementen een extra boost.

Dan volgt een medley bestaande uit nummers van Sezen Aksu, de absolute Queen of pop die al decennia de Turkse muziekwereld domineert. Mustafa Ceceli brengt een ode aan deze topartieste voor wier muziek hij arrangementen mag schrijven. De revue passeren onder andere Bekle, Geri dön, Unutuldum en Değer mi hic. De uitvoering van deze hits tonen onmiskenbaar aan dat Mustafa Ceceli het muzikale niveau van Sezen Aksu evenaart.

Na de pauze weet Ceceli, zelf achter de piano gezeten, het publiek direct bij de lurven te grijpen met zijn hit Unutamam. Met vervolgens Karanfil, Yağmur ağlıyor en Tellerin seçimi weet hij het publiek massaal uit de stoelen te krijgen. Een potpourri van populaire bekende liedjes als Çile bül bülüm çile en Fesuphanallah, waarbij de drummer met zijn davul de zaal opzweept, doet er nog een schepje bovenop. Het wordt één groot feest.
Ceceli, zelf zichtbaar genietend, zorgt ervoor dat alle aanwezigen met een glimlach op hun gezicht het concertgebouw van De Doelen verlaten. Wat betreft een volgend optreden van Mustafa Ceceli in Nederland: de vraag is niet óf hij terugkomt, de vraag is alleen wannéér…